ประเด็นสิ่งแวดล้อมที่สำคัญ พ.ศ. 2556

 

นอกจากสถานการณ์สิ่งแวดล้อมรายสาขาต่างๆ แล้ว ในช่วง พ.ศ. 2555 – 2556 มีประเด็น ด้านสิ่งแวดล้อมที่สำคัญ (Hot Issues) ได้แก่

001

1) ภัยแล้งและภาวะการขาดแคลนน้ำในประเทศไทย

ตั้งแต่ พ.ศ. 2532-2555 พบว่า จำนวนหมู่บ้านที่ประสบภัยแล้งมีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีพื้นที่แล้งซ้ำซากมากที่สุด (40.7 ล้านไร่) และในฤดูแล้งของปี พ.ศ. 2555 ต่อเนื่องมาจนถึงตอนต้นปี พ.ศ. 2556 ได้มีภาวะภัยแล้งเกิดขึ้นในหลายจังหวัดในประเทศไทย โดยระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555 – 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 มีพื้นที่ประสบภัยแล้งทั้งสิ้น 55 จังหวัด 561 อำเภอ 786 ตำบล และ 37,378 หมู่บ้าน และ ณ สิ้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ยังคงมีจังหวัดที่ประกาศให้เป็นเขตการให้ความช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉินถึง 51 จังหวัด ทั้งนี้ สาเหตุหลักของการเกิดภัยแล้งและการขาดแคลนน้ำในปี พ.ศ. 2555 มาจากการที่ปริมาณฝนในฤดูฝนมีปริมาณต่ำกว่าค่าปกติ การกระจายของฝนในพื้นที่ส่วนใหญ่ไม่สม่ำเสมอ และมีการระบายน้ำเพื่อป้องกันอุทกภัยในด้านผลกระทบจากภัยแล้ง สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ประเมินความเสียหายต่อพื้นที่เพาะปลูก ณ สิ้นปี พ.ศ. 2555 ไว้ที่ 6.1 ล้านไร่ และยังมีการรายงานเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ว่ามีพื้นที่การเกษตรได้รับความเสียหายจากภัยแล้งประมาณ 4.5 ล้านไร่ มีเกษตรกรได้รับความเสียหายกว่า 6 แสนราย โดยมีมูลค่าความเสียหายด้านการเกษตรเบื้องต้นที่ 18,000 ล้านบาท

2) การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศแม่น้ำโขง

การเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศแม่น้ำโขง มีสาเหตุหลักมาจากการพัฒนาเส้นทางคมนาคมบริเวณแม่น้ำโขงตอนบนการสร้างเขื่อนขนาดใหญ่บริเวณแม่น้ำโขง การพัฒนาเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม ซึ่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมบริเวณแม่น้ำโขง เช่น การพังทลายของตลิ่งริมฝั่งโขง การเปลี่ยนแปลงระดับน้ำบริเวณลุ่มแม่น้ำโขง ผลกระทบต่อการประมงและผลกระทบต่อสังคม เป็นต้น โดยเฉพาะความผันผวนของระดับน้ำที่มาจากการระบายน้ำในเขื่อนต้นน้ำ ทำให้เกิดผลกระทบต่อการใช้พื้นที่ของประชาชนบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ การกัดเซาะพังทลายของตลิ่งริมแม่น้ำ และยังเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คาดเดาได้ยาก เนื่องจากเป็นไปตามการกระทำของมนุษย์

3) การสูญพันธุ์และการสูญเสียระบบนิเวศกับการฟื้นฟูความหลากหลายทางชีวภาพ

การสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ โดยเฉพาะจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติและความเสื่อมโทรม ของระบบนิเวศ ซึ่งมีปัจจัยหลักมาจากการพัฒนาและการใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเกินขอบเขตนั้น กำลังเป็นปัญหาที่สำคัญของประเทศไทย ทั้งนี้ เพื่อเป็นการป้องกันดูแลสถานการณ์ความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศที่กำลังได้รับการคุกคามอย่างรุนแรง ประเทศไทยจึงได้มีการดำเนินมาตรการต่างๆ เพื่อปกป้องทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการแก้ไขกฎหมายให้ทันสมัยมากขึ้น การดำเนินการติดตามและตรวจสอบสถานะของทรัพยากรประเภทต่างๆ และหนึ่งในมาตรการการจัดการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่มีความสำคัญ คือ การฟื้นฟูความหลากหลายทางชีวภาพที่กำลังได้รับการคุกคาม ได้แก่ นกกระเรียน และละมั่ง ซึ่งเป็นการดำเนินงานที่ได้ทำควบคู่ไปกับการปกป้องและคุ้มครองทรัพยากร

 
 
ดาวน์โหลด (รออัพเดทไฟล์)

1112